Mislukte websites blijven bestaan, verdwenen maar niet vergeten



ZIJ waren ooit de stralende sterren van het web: Kozmo.com, Pandesic.com, PlanetRx.com.



In het tijdperk van de digitale plaag zijn ze schijnbaar spoorloos verdwenen - tenzij je naar het Museum of E-Failure gaat.

Met digitale snapshots van dierbare overleden homepagina's die als grafstenen dienen, bouwt de eenmanszaak een soort virtuele begraafplaats ter herdenking van de overledenen van het web op www.disobey.comghostsites. In de afgelopen maanden is het werk veranderd van een occasionele hobby naar een bijna fulltime obsessie, zei de maker van de site.



''Het is een soort herinnering aan dingen uit het verleden'', zei de maker, Steve Baldwin, 44, een freelance schrijver uit Yonkers die bijna zes jaar geleden begon met het verzamelen van dode pagina's terwijl hij werkte voor de ooit veelbelovende maar noodlottige Time Warner megasite, Pathfinder.

Het is ook een missie die snelle reflexen vereist. Als er online buzz is dat 'die-en-die 80 procent van zijn personeel ontslaat en nog maar zes mensen telt', zei meneer Baldwin, 'denk ik: 'Beter een screenshot maken voordat ze sluiten .' '' Hij heeft gouden kansen gemist voor sommige sites, zoals MyLackey.com, ooit een hoogvliegende gofer-site in Seattle.



Als hij een site mist, heeft meneer Baldwin een paar terugvalpunten. Hij zal zoeken op websites op zoek naar kopieën van de late homepage. En oud-medewerkers sturen hem af en toe pagina's die ze op hun harde schijf bewaarden als aandenken.

De heer Baldwin heeft ook een handvol trucs ontwikkeld om dot-downfalls te voorspellen. Hij voert verfijnde zoekopdrachten uit op pagina-updates en zoekt naar zinnen als, 'We nemen geen bestellingen meer aan', of 'Het spijt ons u te moeten informeren.'

Soms wordt dhr. Baldwin ervan beschuldigd door het vuur te springen, zoals met vermeldingen van APBnews.com, een informatiesite over misdaad in New York City, en NBCi.com, de internettak van het NBC-televisienetwerk. Hij verdedigt zichzelf door te zeggen dat de links ''bedreigd'' zijn, zo niet helemaal uitgestorven. ''Ik heb ze in mijn beschermende dierentuin gezet'' voor bewaring, legde hij uit.

De heer Baldwin, een amateur-historicus, kreeg het idee voor het museum, ook wel bekend als Ghost Sites, terwijl hij merkte dat pagina's op Pathfinder en andere gigantische portals donker werden tijdens de eerste grote inhoudsshake-out op internet, tegen het einde van 1996.

'Ik dacht: dit is net een door motten aangevreten schip of zoiets', herinnerde meneer Baldwin zich. Hij begon links naar dode of stervende sites te plaatsen, samen met pittige essays over hun ondergang.

Tijdens de internethausse aan het eind van de jaren negentig viel het museum in magere tijden. Maar afgelopen zomer begon meneer Baldwin het gevoel te krijgen dat het momentum zijn kant op keerde.

''Ik wist dat Boo.com zou verdwijnen, ik wist dat Eve.com zou verdwijnen en ik vermoedde dat APBnews zou verdwijnen'', zei hij. Nu het bloedbad steeds groter werd, vond Baldwin het handiger -- en effectiever -- om voor elke site een homepagina-afbeelding te plaatsen in plaats van commentaren te schrijven.

Tegenwoordig voegt hij 60 tot 100 sites per maand toe, waarvan ongeveer de helft door fans van Ghost Sites. Hij verwacht tegen eind mei 400 sites te hebben gepost.

De heer Baldwin is ook mede-oprichter van een site genaamd NetSlaves, die de rekeningen verzamelt van werknemers 'verbrand door de incompetentie, de idiote planning en het hysterische management van nieuwe-mediabedrijven'. Hoewel hij muismatten en T-shirts verkoopt, hij zei, hij verdient geen geld aan Ghost Sites; hij plaatst één advertentie op de site in ruil voor gratis ruimte van de webmaster van de site.

Hoewel het museum misschien lijkt in te spelen op de geest van het huidige galghorloge van het web, beschreef de heer Baldwin zijn motieven eerder als archivistisch dan morbide. Dingen die online worden gepubliceerd, zijn 'zeer gevaarlijk vanuit het perspectief van een historicus', zei de heer Baldwin, eraan toevoegend: 'Je kunt heel veel stukjes en beetjes krijgen, maar je kunt geen tijdgeest samenstellen zoals je kunt uit massamarkttijdschriften en kranten van een tijdperk.''

De heer Baldwin zei dat hij zich in dezelfde positie bevond als veel webgebaseerde makers. 'Ik heb aan zoveel webprojecten gewerkt', zei hij, 'en vandaag zijn ze allemaal weg.' Met een grinnik voegde hij eraan toe: 'Ik realiseerde me dat er geen bewijs is dat ik echt iets heb gedaan.'